zondag 30 oktober 2016

ik ben toch niet gek

In een tijd waarin iedereen zijn muziek download (legaal of illegaal), rijden wij zo'n 125 kilometer om een cd te kopen.

Toen we erachter kwamen dat Kensington eind oktober met een nieuw album kwam, hadden we al snel besloten die bij een mediamarkt halverwege het land te kopen. Dus stapten Elco, Lisa en ik op de releasedatum in de auto richting Utrecht. Waarom Utrecht? Omdat ze daar de telefoon verkochten die Lisa wilde hebben. Online te bestellen? Natuurlijk, maar dat is lang zo leuk niet.

Onlogisch? Misschien. Maar ja, ik kan er niets aan doen dat het beste geluidssysteem dat we tot onze beschikking hebben in m'n broertjes auto zit!

vrijdag 28 oktober 2016

peuters...

Een verlegen, meestal terughoudend jongetje van 3 (laten we hem Piet noemen) komt naar mij toe.
"Ik ben bijna 4," vertelt hij. "Dan ga ik naar school en kom ik nooit meer terug." Uitdagend kijkt hij me aan. Hij weet wat ik ga zeggen en ik weet wat hij wil horen.
"Nee, dat mag niet van mij."
"Jawel, dat ga ik toch wel doen," zegt hij met een grijns op zijn gezicht.
"Nee hoor, jij blijft gewoon hier." Met mijn armen over elkaar schud ik mijn hoofd.
"Dat ga ik tegen juf Ellie zeggen." Zijn nieuwe juf. Ben ik al vervangen? Zijn wangen worden rood van enthousiasme. "En dan wordt ze boos op jou en belt ze de politie en moet je in de gevangenis." Oei, zover moeten we het niet laten komen! Gelukkig hoef ik niet voor mezelf op te komen, want daar komt 'Jan', zijn vriendje van net 3, slim, maar nog niet zo taalvaardig.
"Ik zeg tegen mij mama dat ze tegen de juf zegt dat je niet in de gevangenis moet," zegt hij, terwijl hij naast me op de bank klimt. Ik geef hem een knuffel. Kijk, aan zulke jongens heb je tenminste wat!
"Dank je, Jan! Jij bent mijn vriend!" Zijn glimlach verandert in een ondeugende grijns. Dat betekend niet veel goeds. En ja hoor, hij glijdt van de bank af en gaat naast Piet staan. Benen uit elkaar, armen in zijn zij en zegt: "Als ik 4 ben, ga ik ook naar school."
"Wat? O, nee!" Dat ik daar niet eerder aan gedacht heb... "Moet ik jullie allebei missen? Dat kan niet, hoor!"
"Toch wel, hoor!" roept Jan. De jongens zijn op dreef en het volume schiet omhoog! "Alle kindjes gaan naar school!"
"En dan zijn er helemaal geen kindjes meer!" Fijn, Piet gooit er nog een schepje bovenop. Wat een ellende!
"Dan ben je alleen hier en dan ben je vrij!" roep Jan. Wacht eens... Vrij? Hmmm, dat klinkt niet verkeerd.
"Ja," knikt Piet, alsof ze dit tot in de puntje gepland hebben. "Dan kun je thuis gaan knutselen."

Dag jongens, veel plezier op school. Ik ben thuis aan het knutselen!

zaterdag 3 september 2016

retro

Van 't voorjaar heb ik een platenspeler gekocht nadat ik op een rommelmarkt de plaat 'war of the worlds' vond. Ik dacht er al langer over na, maar dit was het perfecte moment.
Adele's 21 volgde al snel en sindsdien heb ik nog een aantal platen gekocht.

Het klinkt misschien stom, maar ik kan meer genieten van de muziek, omdat ik er er meer voor moet doen dan alleen een knopje indrukken.


En ze zien er leuk uit op instagram...

dinsdag 30 augustus 2016

boeken

Soms lees je nooit en soms lees je 2 boeken in een week.

Waarom doe ik dat niet vaker?

dinsdag 2 augustus 2016

woensdag 27 juli 2016

pokémon go

Jep, ik doe mee aan de hype. Is het nerdy? Ja. Is het akward? Absoluut. Is het goed voor me? Zeker weten!

Er komen genoeg berichten voorbij van mensen die vinden dat we een leven moeten gaan zoeken in plaats van pokémon. Zij hebben waarschijnlijk de berichten gelezen over ongelukken, overvallen en verdwaalde pokémontrainers.
Maar hebben ze ook gehoord dat we in beweging komen? Ik heb al ruim 30 kilometer gewandeld in een week. Hoe moet ik anders die eieren uitbroeden?

En denken ze echt dat we doelloos rondwandelen terwijl we naar ons schermpje kijken? Weten ze bijvoorbeeld dat ik nu weet dat het beeld een paar honderd meter bij mijn werk vandaan een beeld van Atlas is, omdat de app me dat vertelde? Ik denk het niet. En ook al liep ik voor de honderdste keer door hetzelfde bos, ook toen pokémon go aanstond, zag ik nog steeds hoe ontzettend mooi het er is.

Ik praat niet met vreemden. Liever niet... Waar moeten we het over hebben? Maar op dag 1 sprak ik al een aantal mede-pokémonners, omdat we iets gemeen hadden. Het was kort, het was akward, maar het was een gesprek!
Er zijn zelfs meet-ups geweest waar honderden of duizenden mensen op af kwamen. En dat alles om een app over een tekenfilmserie die 20 jaar oud is!

Dus zo slecht is het nog niet, of wel? Ik kan wandelen en verzamelen en dat alles in de wetenschap dat miljoenen anderen hetzelfde doen. Dat is best wel mooi.


Natuur, mooie gebouwen en pokémon. Goeie combinatie, al zeg ik het zelf.