2e huis

Jaren lang was onze kerk mijn tweede huis.

Jaren lang kwam ik er niet alleen op zondag, maar ook zo'n beetje iedere zaterdag. Mijn ouders waren namelijk 15 jaar lang Koster. Dat betekend onder andere dat ze op zaterdag de kerk schoon gingen maken en ervoor zorgden dat het klaar was voor de zondag erna. En wij gingen mee!
Héél soms hielpen we onze ouders mee. De liturgie op de borden zetten vonden we altijd wel leuk, maar verder.... Verder speelden we liever!
Rolstoelraces door het gangpad, we klommen over de banken of kropen eronderdoor, we hielden kussen-gooi-gevechten vanaf de gallerij, maakten een huis onder de grote, houten tafel... Wij vermaakten ons wel!

Dat werd minder toen we ouder werden. Ik ging nog wel mee, maar dan om piano te spelen. M'n ouders werden vast knettergek van die 2 liedjes die ik steeds maar weer en weer speelde.

Nu zijn we weer wat jaartjes verder en ik kom eigenlijk alleen nog maar op zondag in de kerk. Het is allang mijn tweede huis niet meer.

Maar vandaaag was het Lichtjesavond. Op de avond voor kerst is de hele kerk versierd met kaarsjes, er wordt muziek gemaakt en mensen komen overal en nergens vandaan om de straten om de kerk heen en de kerk zelf te bezoeken. Dit jaar was ik gevraagd om met twee anderen de boel te organiseren. Gelukkig heb ik 15 jaar ervaring!

Vandaar dat we gisterenavond met z'n drieën de kerk in gingen om de boel klaar te zetten. Kaarsjes bij de ramen, tafels mooi aangekleed, dat soort dingen. We haalden onze spullen van de gallerij, de kastjes, onder de trap, ieder hoekje en ieder gaatje. Al die plekken die ik vroeger als m'n broekzak kende.

Ik voelde me weer helemaal op m'n plek! De meeste spullen kon ik in één keer vinden en kreeg zelfs de beamer aan de praat!
Jammer dat het bestand niet werkte, maar dat was niet mijn fout!

En weer je wanneer ik me nog het meeste thuis voelde? Toen ik net de lampen uit had gedaan en door een pikdonkere kerkzaal terug naar de consistorie liep. Volgens mij zien niet veel mensen de kerkzaal in 't donker. Vroeger kreeg ik vast wel eens de kriebels, zo in het donker.
Maar als je je ergens zo thuis voelt, kun je ook in het donker de weg vinden!