Er komen genoeg berichten voorbij van mensen die vinden dat we een leven moeten gaan zoeken in plaats van pokémon. Zij hebben waarschijnlijk de berichten gelezen over ongelukken, overvallen en verdwaalde pokémontrainers.
Maar hebben ze ook gehoord dat we in beweging komen? Ik heb al ruim 30 kilometer gewandeld in een week. Hoe moet ik anders die eieren uitbroeden?
En denken ze echt dat we doelloos rondwandelen terwijl we naar ons schermpje kijken? Weten ze bijvoorbeeld dat ik nu weet dat het beeld een paar honderd meter bij mijn werk vandaan een beeld van Atlas is, omdat de app me dat vertelde? Ik denk het niet. En ook al liep ik voor de honderdste keer door hetzelfde bos, ook toen pokémon go aanstond, zag ik nog steeds hoe ontzettend mooi het er is.
Ik praat niet met vreemden. Liever niet... Waar moeten we het over hebben? Maar op dag 1 sprak ik al een aantal mede-pokémonners, omdat we iets gemeen hadden. Het was kort, het was akward, maar het was een gesprek!
Er zijn zelfs meet-ups geweest waar honderden of duizenden mensen op af kwamen. En dat alles om een app over een tekenfilmserie die 20 jaar oud is!
Dus zo slecht is het nog niet, of wel? Ik kan wandelen en verzamelen en dat alles in de wetenschap dat miljoenen anderen hetzelfde doen. Dat is best wel mooi.
Natuur, mooie gebouwen en pokémon. Goeie combinatie, al zeg ik het zelf.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.